In mijn zeer prille carrière als leerkracht heb ik al heel wat speeches moeten verdragen en aanhoren. Ik sta (want in het onderwijs staat men) op een school waar de directeur graag (en het moet gezegd ook goed) speecht. Ik sta bovendien ook nog op een school die elke gelegenheid, groot of klein, te baat neemt om een feestje te bouwen. En dus bij elk feestje hoort, volgens de directeur, een speech.
De laatste week scoorde echt de hoogste punten in de speechstatistieken van de school.
Op maandag speechte de directeur aan het einde van de deliberaties voor de zesdejaars. Alle zesdejaars waren geslaagd en kregen hun diploma, en daar hoorde een kort woordje bij vergezeld met een glas en een hapje.
Op dinsdag werd er op de proclamatie van diezelfde zesdejaars ook heel wat afgespeecht. En het mocht duidelijk zijn dat na zes jaar die zesdejaars ook aangestoken zijn met het speechvirus. Achteraf was er een glas en een hapje.
Op woensdag had de directeur geen inspiratie meer voor een afsluiter van de dag na een marathonzitting tijdens de … deliberaties. Donderdag moest ik zelfs een keertje niet naar school. Ik heb dan maar zelf,thuis, voor het glas en het hapje gezorgd.
Op vrijdag werd er ook heel wat gespeecht. Een afsluiter van het schooljaar, zesdejaars die nu echt definitief aan hun school adieu zeiden, de overdracht van het directeurschap, … Speeches dus. Nadien werden ook de collega’s gevierd die tien jaar in dienst waren, met speeches bij het aperitief, en de collega’s die op pensioen kregen konden natuurlijk ook niet ongemerkt vertrekken. Een etentje en speeches …
Als je weet dat er vier collega’s tien jaar op school waren en er drie op pensioen gingen, dat na elke speech ook een bedankje volgt … dan kom je uit op (ja dat kan ik niet meer zelf uitrekenen, ik ben tenslotte leerkracht geschiedenis.
Gisteren begon dan de vakantie (twee maanden, olé olé) met een speech, want een collega-koppel stapte in het huwelijksbootje. Een speech dus, maar deze keer niet van de directeur.
Volgend jaar een nieuwe directeur, zou zij ook zo graag speechen? Het zijn niet zozeer de speeches, maar dat glas en dat hapje achteraf …
