De marathon zit erop en wat voor een marathon is het geworden!

Stipt negen uur werd het startschot gegeven waarna zo een 2000 man in beweging kwam. Ik had me bij de start gepositioneerd aan het ballonnetje van 3u45. Eens gestart kwam ik echter al vrij snel bij het ballonnetje van 3u30. Even dacht ik om, net zoals vele anderen, in het zog van deze haas te lopen, maar het tempo lag toch iets te laag op dat moment.

Na een kleine vijf kilometer zag ik het ballonnetje van 3u15. Gedurende een tiental kilometer bleef ik ongeveer op dezelfde afstand hangen … echt dichter kwam ik niet meer.

De eerste tien kilometer liep ik op 47min31. De halve marathon op 1u40. Dus ik was echt wel op weg om een fantastische prestatie neer te zetten. Rekening houdend met enig verval, zou ik misschien binnen de 3u30 eindigen

De volgende tien kilometer gingen ook nog behoorlijk vlotjes. De tijdsmeting op 30 kilometer overschreed ik op 2u23.

Vanaf kilometer 32 begon het echter lastig te worden. Langzaam maar zeker voelde ik me leeg lopen en stijf worden …

Toch lukte het me nog om een behoorlijk tempo te lopen. Aan kilometer 39 kwam ik voorbij in 3u11. De laatste twee kilometer, die sterk dalen, waren er echter te veel aan … alles begon pijn te doen, het was echt doorbijten om de finish te halen.

Uiteindelijk overschreed ik de finish in 3:28:30. Een fantastische supertijd, zeker op dit zwaar parcours.

En wat nog beter is: dit jaar wordt het geen rolstoel