Laatste 1000 telefoonhokjes worden verwijderd

In augustus verscheen het bericht in verschillende media dat Belgacom haar laatste 1000 telefoonhokjes spoedig wilde verwijderen. Dat was voor mij een motivatie om met mijn camera op pad te gaan en er eentje op te sporen. Dat bleek geen sinecure. In de directe omgeving bleek er nergens nog eentje te staan. Vruchteloos bleef ik zoeken tot … ik vorige week op een onverwacht moment er toch nog eentje kon vinden en opvallend dichtbij zelfs.

Ik begreep wel waarom ze dit telefoonhokje zouden verwijderen. Het was vuil, bestoft en was al een tijdje buiten dienst gesteld.

30_alloallo_klein

31_laatste1000_klein

32_laatste1000²_klein

Ingress

Vroeger maakten mensen gewoon een wandeling. Nu doen mensen dat nog steeds. Vroeger lieten mensen zich leiden door een uitgestippelde wandeling, een papiertje in de hand. Nu doen mensen dat iets anders: gewapend met een smartphone, iPad of GPS. Bekend was al het geocachen, wij lieten ons vandaag leiden door Ingress. In een strijd van de “goeien” tegen de “slechteriken” wandelden we door onze eigen gemeente en kwamen we vertrouwde monument(jes)en tegen, maar er zat ook een verrassing bij.

De strijd van de “goeien” tegen de “slechteriken” laat ik aan mij voorbijgaan. De monumenten die we tegenkomen vormen inspiratie voor foto’s allerhande en het is fijn om te wandelen en buiten te zijn.

Kapel Broechem

Straatmeubilair

Molen van Oelegem

solidariteit in de fruitschaal

Een week geleden kondigde Rusland een economische boycot aan. Onze perentelers zijn één van de slachtoffers van die “ruzie” in Oekraïne. Tijd voor wat solidariteit dus, met onze perentelers, uiteraard.

Aangezien ik dat letterlijk neem, duurde het even voor ik een perenselfie met Chouchouette in de hoofdrol kon nemen. Op de boomgaardroute wonen en dan een peer kopen in de supermarkt, ook al is die dan van Belgische makelij ging niet ver genoeg voor mij. Een peer dus uit een boomgaard op de boomgaardroute (Broechem). Gisteren wel tot daar geraakt, vandaag het resultaat in een perenselfie.

10_Peervoorpoetin_klein

 

Chouchouette

De koning is dood, leve de koning!

Ik heb een nieuwe metgezel, chouchouette is zijn naam.

R.I.P.

Hij was nog in goede gezondheid. Samen hadden we nog heel wat plannen. Zondag is het onvermijdelijke gebeurd. Bij een fotoshoot in het Begijnhof van Leuven leunde hij iets te ver over de rand en … *plons* … daar ging hij. Hij schoof van de rand de onmetelijke diepte van de Dijle in.

Mijn trouwe metgezel is niet meer … Deze foto is genomen in de laatste momenten voor zijn fatale duik.

 

 

RIP

Hulde aan alle slachtoffers in “Brave little Belgium” honderd jaar geleden

Mijn “rode draad” brengt vandaag een hulde, zoals ook in heel België, aan alle slachtoffers van de Groote Oorlog. Ondanks haar neutraliteit viel de tol van deze oorlog veel zwaarder uit voor ons land dan die van WO II.

Ik trok naar het fort van Broechem en bracht daar mijn eigen hulde.

een nieuw elan

Maanden, bijna kan ik spreken van jaren is het geleden dat ik hier nog iets nieuws schreef. Met de nodige restricties die ik mezelf opleg, is dat normaal. Bovendien soms dient een rust in acht genomen te worden om nadien met nieuwe energie, of inspiratie iets verder te zetten.

Ook mijn fotografische ambities zijn gegroeid. Een vernieuwde site is daar een duidelijk voorbeeld van, maar ook de aard van de foto’s is veranderd. In 2011 – 2012 had ik al een fotoproject. Elke dag nam ik een foto dat gelinkt was aan de natuur. Het lukte niet altijd even goed, maar bon, het gaf wel een mooi beeld van de verandering der seizoenen. En het was creatief bezig zijn.

Dit jaar ben ik een nieuw fotoproject gestart: “Rode draad”. Het begon met een figuurtje van een Rode Duivel die voor de duur van het WK 2014 met mij meereisde en waarvan ik foto’s maakte. Op een dag van een wedstrijd van de Rode Duivels maakte ik ook een foto die een link had met het land van de tegenstander. Na het WK volgde de Tour de France. Het wielerevenement dat al tot mijn verbeelding spreekt van in mijn kindertijd en de basis vormde voor mijn latere fascinatie voor wielrennen en bij uitbreiding sport in het algemeen. Een coureur nam het over van de Rode Duivel. De TDF is al een week voorbij, maar hij blijft met me meereizen, het is te leuk geworden. Het is ook besmettelijk als een virus. Jeroen heeft ook altijd een coureur op zak. Op onze beider pinterestsites vind je een overzicht van de reis die onze miniatuurfiguurtjes maken en gemaakt hebben.

Belg_Rusl

1/2 marathon Lier | 27/340 | 1:21:52

Lap, zei Matteo, weeral sneeuw … veel sneeuw, hopelijk gaat de wedstrijd deze namiddag door, dacht ik, want ik heb er wel zin in. Even de website van AC Lyra gecheckt en om 10 uur kwam uiteindelijk het verlossende antwoord: de wedstrijd gaat door.

Een dikke drie uur later stond ik aan de start, het was koud en er stond heel veel wind. Op de een of andere manier slaagde ik er toch in om me warm te houden, en tijdens het loslopen voelde ik wel dat de benen ok waren. Zoals altijd vooraan postgevat waardoor ik de wedstrijd in de voorste gelederen begon. Onmiddellijk vond er een afscheiding plaats. Vooraan waren er enkele die er een stevig tempo op na hielden, gevolgd door een vrij omvangrijk groepje waar ik in zat. De ene na de andere viel hier af zodat het groepje na vijf kilometer nog maar bestond uit een tiental atleten.

Het tempo lag helaas voor mij ook iets te hoog. Na acht kilometer moest ik de rol lossen. Ik kon misschien wel nog een paar kilometer aanklampen, maar dan zou ik me forceren, en dat was niet echt de bedoeling. Dus rond de 4 km/min verder gelopen. Enkele atleten staken me voorbij, ik probeerde telkens mijn wagonnetje aan te hangen zodat mijn tempo hoog bleef.

De kou viel tijdens het lopen wel mee. De sneeuw zorgde voor enkele gevaarlijke plaatsen, maar gelukkig ben ik recht gebleven. Er stond wel heel veel wind, vooral op de Netedijk. Daar was het echt afzien.

Uiteindelijk kwam ik als 27ste over de finish in een tijd van 1:21:52. Best wel tevreden met deze tijd met de beperkte training. Nu hoop ik komende maand wat gerichtere trainingen af te werken zodat ik een mooie prestatie kan neerzetten op de 10 miles van Antwerpen (als ik daar niet te veel gehinderd wordt door de massa deelnemers natuurlijk …).

Ondanks het slechte weer heb ik er toch echt van genoten.

Hier vind je de volledige uitslag terug.

Seizoen 2013 – vooruitzichten

Benieuwd wat de vooruitzichten zijn voor 2013? Ga dan vlug naar http://www.jeroendemeester.be

Knoesselloop | 1/53 | 0:57:13

Eindelijk is het zover. Na bijna vijftien jaar competitief sporten, heb ik voor het eerst mijn armen in de lucht mogen houden. De eerste overwinning is een feit !

De Knoesselloop is een wedstrijd over 10 mijl (16 kilometer). Het is een behoorlijk kleine, regionale wedstrijd met dit jaar 53 starters. Stilletjes hoopte ik dat het niveau niet té hoog zou liggen zodat ik in mijn laatste wedstrijd van het seizoen een mooi resultaat zou kunnen halen.

Van bij de start werd het meteen duidelijk dat een mooi resultaat zeker haalbaar zou zijn. Na een dikke kilometer liepen we met twee man voorop, en zo is het de hele wedstrijd gebleven. Het tempo van Jopie lag behoorlijk hoog, maar ik slaagde er toch in om in zijn spoor te blijven. Toch twijfelde ik of ik dit tempo 16 kilometer zou kunnen volhouden. Elke keer als ik de kop nam, liet ik het tempo zakken om wat te recupereren. Deze techniek werkte perfect zodat we met ons twee aan de laatste ronde begonnen.

Deze laatste ronde was behoorlijk intensief: Jopie probeerde verscheidene keren het tempo te verhogen en weg te springen, maar ik kon hem steeds bijbenen. Mijn pogingen om Jopie af te schudden waren ook vruchteloos … we waren echt aan mekaar gewaagd. Mentaal gezien groeide ik echt in die laatste ronde. Eerst ging ik ervan uit dat ik tweede zou finishen … enkele kilometers voor de finish dacht ik bij mezelf ik wil geen zoveelste Poulidor zijn. En de laatste kilometer ging ik voluit voor de overwinning ! Een sprint zou het duel beslechten!

Jopie begon als eerste aan de sprint en ik slaagde erin om zijn versnelling te counteren. Op het moment dat ik naast hem liep plaatste ik nog een extra versnelling (blijkbaar sprintte ik tegen 25 km/uur :)) waardoor ik als eerste over de meet kwam in 0:57:13 (16,8 km/uur). Wie had dat gedacht! Inge, Matteo en Luca keken toe en waren supertrots, net als ik !

Na mijn PR in de marathon van Antwerpen, mijn tweede plaats in Viersel, nu een overwinning ! Seizoen geslaagd, nu dompel ik me onder in een (welverdiende) winterslaap.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 97 andere volgers